22
JAN
2013

IPv6

by :
comment : 0

IPv6

Internet İletişim Kuralının geçerli sürümü (IP sürüm 4 veya IPv4 olarak bilinir) RFC 1791’nin 1981 yılında yayınlanmasından bu yana önemli ölçüde değişmemiştir. IPv4 sağlam, kolay uygulanabilir ve ortak çalıştırılabilir olduğunu kanıtlamış ve ağlar arası bir ağa günümüz Internet’i büyüklüğünde bir küresel yardımcı hizmet ölçeği kazandırma sınavını başarıyla geçmiştir. Bu konuda ilk tasarımın hakkını teslim etmek gerekir.

Bununla birlikte ilk tasarım bir çok şeyi öngörememiştir:

●Internet’in son zamanlarda katlanarak büyümesi ve IPv4 adres alanının beklenen tükenişi.
IPv4 adreslerinin görece seyrekleşmesi bazı kuruluşları bir ağ adresi çeviricisini (NAT) kullanarak birden çok özel adresi tek bir genel IP adresine eşlemeye zorlamıştır. NAT’lar özel adres alanının yeniden kullanımına olanak tanımasına karşın, standartlara dayalı ağ katmanı güvenliği veya tüm üst düzey iletişim kurallarının doğru eşlenmesini desteklememektedir ve özel adres alanını kullanan iki kuruluşu bağlarken sorun oluşturabilmektedir. Buna ek olarak, Internet’e bağlı aygıtların ve donanımların artan kullanımı genel IPv4 adres alanının tükenmesi tehlikesini kesin kılmaktadır.

●Internet’in büyümesi ve Internet’in omurgasını oluşturan bölüme ait yönlendiricilerinin büyük yönlendirme tablolarını saklama yeteneği.
IPv4 ağ kimliklerinin geçmişte ve günümüzdeki dağıtılma yöntemi nedeniyle, Internet omurgası yönlendiricilerinin yönlendirme tablolarında rutin olarak 70.000’den fazla yol bulunmaktadır. Geçerli IPv4 yönlendirme alt yapısı hem düz hem de hiyerarşik yönlendirmenin bir birleşimidir.

●Daha yalın yapılandırmaya duyulan gereksinim.
Çoğu geçerli IPv4 uygulamaları el ile veya Dinamik Ana Makine Yapılandırma İletişim Kuralı (DHCP) gibi durum bilgisi olan adres yapılandırma iletişim kuralı yoluyla yapılandırılmalıdır. IP kullanan bilgisayar ve aygıtların çoğalmasıyla, adreslerin ve başka yapılandırma ayarlarının, DHCP alt yapısının yönetimine dayanmayacak şekilde daha basit ve daha otomatik olarak yapılandırılmasına gerek vardır.

●IP düzeyinde güvenlik gereksinimi.
Internet gibi genel bir ortam üzerinde özel iletişim kurulması, gönderilen verileri geçiş sırasında görüntülenmeye veya değiştirilmeye karşı koruyacak şifreleme hizmetlerini gerektirmektedir. IPv4 paketlerinin güvenliğini sağlayacak bir standardın artık varolmasına karşın (Internet İletişim Kuralı güvenliği veya IPSec olarak da bilinir) bu standart isteğe bağlıdır ve genellikle özel çözümler ağır basmaktadır.

●Verilerin gerçek zamanlı olarak teslim edilmesine yönelik daha iyi bir destek gereksinimi (hizmetin kalitesi olarak da bilinmektedir).
IPv4’de hizmet kalitesi (QoS) standartları bulunmasına karşın, gerçek zamanlı trafik desteği, genellikle bir UDP veya TCP bağlantı noktası kullanan IPv4 Hizmet Türü (TOS) alanına ve yükün tanımlanmasına dayanmaktadır. Ne yazık ki, IPv4 TOS alanının sınırlı bir işlevselliği vardır ve farklı şekillerde yorumlanmaktadır. Buna ek olarak, IPv4 paket yükü şifreli olduğunda TCP ve UDP bağlantı noktasıyla yük tanımlama olanaklı değildir.

Bu endişelere çözüm bulmak üzere, Internet Mühendisliği Geçici İşbirliği Grubu (IETF) IP sürüm 6 (IPv6) olarak bilinen bir iletişim kuralları ve standartları takımı geliştirmiştir. Bu yeni sürüm (önceleri IP Gelecek Nesil (IPng) olarak anılmaktaydı), IPv4 iletişim kuralını güncelleştirmeye ilişkin önerilen birçok yöntemi içermektedir. IPv6, yeni özelliklerin keyfi olarak eklenmesinden kaçınılarak, özellikle üst ve alt katman iletişim kurallarına en az etki edecek şekilde tasarlanmıştır.

Leave a Reply

*

captcha *